انتخابات شوراهای استان عراق و نظام ایران به قلم: یاسین اهوازی

بدون شک انتخابات مثبت و بدون تزویر عراق ضربه محکمی بود بر گروه های طرفدار رژیم ایران و بخصوص حکومت امنیتی، نظامی ولایت فقیه ، که سعی در تصرف نامرعی عراق بوسیله عما ل جوراجور مذهبی و غیر مذهبی خود بود .

این انتخابات که به شکست مذهبیون و روی کار امدن سکولارها انجامید ( حزب نوری المالکی نخست وزیر، حزب الدعوه، با تغییر اساسنامه حزب که ناشی از اوضاع اجتماعی عراق بود، از یک حزب با دیدگاه دینی به یک حزب ملی و با شعار های غیر مذهبی وارد انتخابات شوراها شد) ایران را در اتخاذ راه های ترور جری تر خواهد کرد، و به دخالت های بیش از حد و خشونت امیز ایران و سپاه قدس در عراق خواهد انجامید.

به زبان دیگر خونریزی و حملات مسلحانه گروه های افراطی طرفدار تهران به دستور سپاه قدس افزایش خواهد یافت.

این امر نتیجه طبیعی سیاست های ایران بر علیه کشورهای منطقه و ثبات و امنیت عمومی است که تمامی جهان از حکومت تهران خواهان ان هستند ، یک عراق سکولار ، ازاد و قانون مند کابوسی است که دست های سپاه قدس را در امور داخلی عراق قطع خواهد کرد، بنابراین روی کار امدن سکولارها به طور کلی اجازه هرج و مرج را نخواهد داد و به مبارزه با رشوه و فساد که گریبان عراق را گرفته و بخصوص

افراد و سازمان های حامی ایران به طور عمیق در این فسادها دخالت درجه یک را دارند، و از طریق پرداخت پول و اسلحه و اموزش های نظامی، سعی در پیشبرد نقشه های پلید خود را دارند.

تصور کنید که یک عراق دمکرات و ازاد که کلیه ملیت های ان از برابری و تقسیم قدرت سیاسی برخوردار

باشند، و این ثبات در سرتاسر عراق متمرکز شود، نهایتا فرهنگی را در بین مردم این مملکت رشد خواهد

داد، که محتوای ان احترام به حقوق شهروندی و ترویج این مهم که قانون بالاتر از منافع شخصی است، و همین قانون اجازه دخالت های عمال ایران و رژیم ان را که هدف های مخرب برای عراق دارند، را سد

خواهد کرد،،رشد این فرهنگ بالنده به تفهیم بیشتر سیستم فدرال که ضامن وحدت عراق و در عین حال و مهم تر از همه پیشرو تقسیم قدرت سیاسی، اقتصادی بین ملیت های کشور است،،خواهد انجامید.

ایا نظام توتالیتر و امنیتی تهران که بر پایه بحران های خارج از قلمرو خویش برپا است، می تواند تحمل چنین کشوری را در همسایگی خود داشته باشد؟؟ انهم عراق که در شهر های مذهبی ان، نجف و کربلا از نفوذ قابل توجهی برخوردار است، و به یکباره دیگر اخوندها قادر به فریب مردم عادی و کوچه و بازار نواحی شیعه نشین نباشند و به جای درد و رنج و بمب ، قانون و امنیت شهروندی را پذیرا باشند.

اولین قدم برای زندگی را خلق های عراق برای ثبات و دمکراسی در انتخابات شوراهای استان ها در 31 ژانویه 2009 برداشتند و به تنگ نظران نه گفتند،، چنانکه این قدم ها محکمتر شود، و زندگی نبوغ و زیبایی خود را به نمایش بگذارد، تیر خلاصی است که به سوی قلب سیاه فرمانده هان سپاه و ملایان رها

شده است،،و متعاقب ان تاثیر خلاق خود را بر ملیت های ایران و در نزدیکی جنوب شرق و شرق عراق

یعنی اقلیم الاهواز (عربستان) و کوردستان خواهد گذاشت، و کابوس بزرگ و عمیق تر خواهد شد، چنانکه

این فرهنگ نوین که در بین مردم عراق جوانه زده است، به سرعت و در این دنیای ارتباطات به یک نیروی مادی و فیزیکی در انسوی مرزهای عراق ثمره بدهد.

تاثیر این فرهنگ به دلیل نزدیکی و تقارب فرهنگی، تاریخی، و زبانی این ملیت ها با یکدیگر به سرعت عمل خواهد کرد، و بلافاصله از انجا که انسان کنجکاو فطری است، به مقایسه اوضاع سیاسی و اجتماعی

خود با عراق نوپا خواهد پرداخت، و این خطر را نظام مستبد ایران درک می کند و حتی واقف است که این

نسیم ازادی به سوریه و دیگر ممالک خواهد رفت،، و ضربات خود را بر پیکر گروه ها و افراد تابع ایران که از این رژیم پول و اسلحه دریافت می کنند، را خواهد زد.

موفقیت عراق در انتخابات اخیر به تلاش های مخرب و دخالت های سیاسی تهران سرعت خواهد بخشید و

ما شاهد خشونت بیشتری در عراق خواهیم بود، از هم اکنون قوای امنیتی عراق از دستگیری چند عامل ایرانی که در پاد گان های سپاه اموزش دیده اند و اعتراف کرده اند،، خبر می دهند.

انچه مسلم است، دمکراسی و مردم غیر قابل شکست هستند و این مردم می روند که در پناه و حمایت قانون، کابوسی بس عظیم را برای حکومت امنیتی ایران به ارمقان بیاورند.

4 ژانویه 2009