در ادامه فعالیتهای کمیته روابط بین­المللی کنگره ملیتهای ایران فدرال، هیئتی متشکل از آقایان ناصر بلیده­ای، یاسین اهوازی، حسین انور حقیقی و میرو علیار، طی روزهای 19تا 21 ژوئن 2011 در بروکسل چندین دیدارسیاسی با سازمان­های بین­المللی، نمایندگان پارلمان اروپا، کمیسیون اتحادیە اروپا، تنی چند از مسئولین احزاب­ اروپایی انجام دادند.

در این جلسات اقای یاسین اهوازی به نمایندگی از سازمان حقوق بشر اهواز، اقای میرو علیار از حزب دمکرات کوردستان،ناصر بلیده ایی از حزب مردم بلوچستان و اقای حسینی از جنبش دمکرات اذربایجان شرکت خواهند کرد و به تشریح انچه در زمینه سرکوب مردم و بخصوص ملیت های ایران میرود،

سوریه همانند یمن، بسبب نداشتن منابع و موقعیت استراتژیک، اهمیتی برای دولتمردان غرب ندارد. بنظرمیرسد درقضاوت از اعمالشان، جز اعتراض لفظی کاری به کشتار مردم سوریه و یمن تا کنون نکرده اند.

فوريه سال 1952 چھار سال پس از استقلال و آزادى ھندوستان و زايش کشور ى بنام" پاکستان" با گماردن نيروھاى نظامى در رأس رھبرى آن توسط استعمار بريتانيا ، دانشجويان دانشگاه داکا درسرزمين تاريخى بنگلادش، با ترتيب دادن تظاھراتى مسالمت آميز و راه افتادن به سوى پارلمان آن زمان پاکستان شرقى، خواستار آزادى آموزش به زبان مادرى خويش يعنى زبان بنگالى گشتند۰

کنگره ملیهای ایران فدرال که خود را همچون بخش جدائی ناپذیر جنبش دموکراسی خواهی و تبعیض ستیزی همه مردمان مبارز ایران علیه استبداد مذهبی حاکم می داند، معتقد است که تحقق و استقرار دموکراسی درایران، همچنانکه بدون رفع تبعیض جنسی (نابرابری زن با مرد) و رفع تبعیض فرهنگی، مذهبی، زبانی، ملی و قومی ساکنین ایران ناممکن است، همانطور هم بدون جدائی دین از دولت و حکومت و تامین آزادی دین و زبان، و فکر بیان، و وجدان واعتقاد سیاسی امکان پذیر نمی باشد.

روز سه‌شنبه‌12 ٫01 2010 میلادی هیئتی از طرف کنگره‌ملیتهای ایران فدرال واحد نروژ

نخست دست به سرکوب اهل تسنن، یعنی ملتهای بلوچ، ترکمن و کُرد زد (که همچنان ادامه دارد)، وبنا به سیستم نژادپرستانۀ "پان آریانیسم"، مُتجلی درانحصارگری زبان فارسی وسرکوب مداوم زبانها وفرهنگهای دیگر، علیه دوملت شیعه وغیرفارس نیز، تهاجم گسترده ای را آغازکرد

قیام سراسری زنان ومردان آزادیخواه وبرابری طلب، دراساس، جهت برقراری دموکراسی درکشور استبداد زدۀ ایران است. دموکراسی درایران ازیکسو به حقوق بشر و جدائی دین از حکومت و از سوی دیگربه آزادی های قانونی و برابری انسانی (فردی و جمعی) همۀ مردمان ساکن ایران و درنهایت به تقسیم و توزیع طولی وعمقی قدرت یعنی به عدم تمرکز قدرت سیاسی وابسته است.

رژیم ضدمردمی و دیکتاتور جمهوری اسلامی پس از انفجار حسينيه اى درزاھدان، اوضاع را بسیارمتشنج و به حالت جنگی به مانند سرزمينى اشغال شده درآورده است. عمل شنیع اعدام سریع سه نفر جوان بلوچ به نامھاى حاجی نوتی زهی،غلام رسول شاهو زهی و ذبیح ‌الله نارویی که ازماھھا قبل دستگیر

اتفاقی نیست که تنها چهار تن از میان دهها کاندیدای ریاست جمهوری از طرف شورای نگهان برگزیده میشوند. هرچند دسته بندی های مختلفی در درون رژیم وجود دارد و التهاب و کشاکش درونی جناح ها با نزدیکتر شدن انتخابات بیشتر و بیشتر میشود، لیکن هدف هر چهار کاندیدا تضمین بقای جمهوری اسلامی است. بدون استثناء تمامی کاندیداها از معماران اصلی این نظام غیر انسانی بشمار میآیند و تا به امروز نیز نه فقط صادقانه به رژیم اسلامی خدمت کردند، بلکه در تحکیم بنیان آن نیز پیگیرانه فعال بودند. بنابراین جدال تنها بر سر تقسیم قدرت در میان رقبای مراکز قدرت است. به صلاح است که اینان دعواها و جنجال های انتخاباتی را در میان خود حل و فصل کنند و پای ملیت ها را به میان نکشند.